August 29, 9:00 pm
အိဖူး၊ ျမတ္ႏိုးတို႔နဲ႔အတူ ေျမနီကုန္းမင္းလမ္းကိုေရာက္ၿပီး Littlebrook နဲ႔ဆံုၾကတယ္.. အင္တာနက္ဆိုင္ခဏဝင္ၿပီး သြားေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အြန္လိုင္းကလူေတြကို ေျပာျပေနတာေပါ့.. မေနာ္က “ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္လံုး အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ အားလံုးအတြက္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္တယ္ေနာ္”တဲ့.. အားလံုးကိုျပန္ေျပာျပေပးဖို႔ေျပာလို႔ ေျပာေပးလိုက္မယ္လုိ႔ ကတိေပးလိုက္ရေသးတယ္.. အက်ႌဆင္တူနဲ႔ လူ ၄ ေယာက္ ဆိုင္ထဲေရာက္ေနေတာ့ အားလံုးက ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္လုပ္ေနတယ္.. “ဘာလုပ္ၾကတာလဲ ဟင္”တဲ့.. ခရီးသြားမလုိ႔ လို႔ေျပာမွ.. “ေၾသာ္ မင္းတို႔အဖဲြ႔ေတြပဲထင္တယ္ လမ္းထိပ္က ေရႊလက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ေတြ႔ခဲ့တာ” တဲ့.. “စီးတီးမတ္ထဲမွာလည္း ျမင္တယ္”တဲ့.. ဘုရား ဘုရား. လူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားေတာင္မွလဲ.. ဒီအခ်ိန္ကတည္းက ေျမနီကုန္းမွာ ဟန္ေရးျပေနၾကတာ..
August 29, 9:35 pm
ကိုႀကီးေက်ာ္ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ ငါတို႔လမ္းထိပ္မွာေရာက္ေနၿပီ လာခဲ့ေတာ့ဆိုလုိ႔ လမ္းထိပ္ကို ၄ ေယာက္သား လမ္းေလွ်ာက္သြားတယ္.. ခပ္လွမ္းလွမ္းကတည္းက ဆိုင္ေရွ႕နားမွာေရာ ဆိုင္ထဲေတြမွာပါ ရစ္သီရစ္သီနဲ႔ အက်ႌအျဖဴေရာင္ လူငယ္မ်ား.. အုိး လားလား.. ႐ုတ္တရက္ႀကီး ရင္ေတြခုန္ၿပီး ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ.. ပါးစပ္တၿဖဲၿဖဲက အဲ့ဒိအခ်ိန္ကတည္းက ပိတ္မရေတာ့တာပါပဲ.. ဆိုင္ထဲမွာ အားလံုးနဲ႔ ေအာ္ဟစ္ႏႈတ္ဆက္.. ကိုလင္းဆက္ကေမးတယ္ ဘယ္မလဲနင့္လူေတြ တဲ့.. ဟိုမွာေလဆိုၿပီး အိဖူး ျမတ္ႏိုး LB ဂ်ဲဂ်ယ္နဲ႔ အန္ဒီတို႔ကို လက္ညွိဳးထိုးျပလိုက္တယ္.. အေရးထဲမွာ ပံုဆဲြဖုိ႔တာဝန္ေတြ လာေပးေနေသးလုိ႔ ပါးစပ္ကေတာ့ “ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့”နဲ႔ ေခါင္းညိတ္ေနေပမယ့္ စိတ္ထဲကေတာ့ “ေနပါဦးအစ္ကိုရာ ျပန္လာမွေျပာပါ” လို႔.. း).. ကိုဘလာေဂါက္နဲ႔ ကိုစိုးဇီယ်တို႔က ေလာေဆာ္တယ္.. ကားနားမွာ လူအကုန္စံုေနၿပီ သြားစို႔ သြားစို႔တဲ့..
August 29, 10:00 pm
ကားက နည္းနည္းေသးေနတယ္.. လူက ၄၁ ေယာက္.. ၇ ေယာက္ ၈ ေယာက္ေလာက္ ထုိင္ခံုရမွာမဟုတ္ဘူး.. ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကမွလည္း အေရးမစိုက္ပါဘူး.. ဒီလိုပဲ ညွိၿပီးသြားၾကမွာေပါ့.. လူစံုၿပီလား စစ္ရင္းနဲ႔ ကိုအရုပ္ကေလးမလာေသးတာ သတိရသြားတယ္.. အြန္လိုင္းမွာေတြ႔တုန္းက “ထြက္လာၿပီ”လို႔ ေျပာထားတာ.. ခုထိေရာက္မလာေသးလို႔ ေရွ႕ကိုေအာ္ေျပာလုိက္ရေသးတယ္.. ခံုက ေနာက္ဆံုး ၆ ေယာက္ခံုတန္းရဲ႕ ေရွ႕တစ္ခံုမွာပဲ ေနရာရတယ္..
Aug 29, 12:00 am
ေမွာ္ဘီနားက စင္တင္ကာရာအိုေကရွိတဲ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကိုေရာက္တယ္.. ေကာင္မေလးေတြ သီေနဆိုေနလိုက္ၾကတာ နားကိုညီးေနတာပဲ.. အဖြဲ႔ထဲကလူေတြကလည္း ဟုိနားမိုးတိုးမတ္တပ္ ဒီနားမိုးတိုးမတ္တပ္နဲ႔ ဘာမွမွာစားၾကမယ့္ ပံုလည္းမျပဘူး.. ခဏေနေတာ့မွ ဘီယာခြက္ေတြနဲ႔ ထမင္းေၾကာ္ ပန္းကန္ေတြ စၿပီးေတြ႔လာရၿပီ.. ကိုလင္းဆက္တို႔ ဝိုင္းမွာ ကိုေဂါက္ ကိုႀကီးေက်ာ္ ကိုသီဟန္ ကိုမီးေတာက္တို႔န႔ဲ ထမင္းေၾကာ္ နည္းနည္းလုစားလိုက္ေသးတယ္.. မွာထားတ့ဲလူေတြက ေစာင့္ရတာၾကာလာလို႔နဲ႔ တူတယ္ ကားေပၚေတြတက္သြားၾကၿပီး ေနာက္က်ေတာ့မွာ ထမင္းေၾကာ္ေတြက ေရာက္လာေတာ့ ပိုက္ဆံရွင္းဖို႔အတြက္ ကားေပၚေျပးတက္ ပိုက္ဆံေကာက္ရေသးတယ္.. ထမင္းေၾကာ္ ၂ ဗူးကုိ စားစရာ ဇြန္းလည္းမေပး တူလည္းမေပး ဘာမွလည္းမေပးတာနဲ႔ ကိုေဂါက္က “ယူတယ္ကြာ”ဆိုၿပီး ဆဲြလိုက္တာ ခက္ရင္းႀကီး.. “မွားေနၿပီ မွားေနၿပီ”ေျပာလည္း မၾကားတာနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာပဲ ဇြန္းကိုဆြဲယူလာလိုက္ေတာ့တယ္.. ေအးတာပဲ..
Aug 30, 12:30 am
အိပ္ခ်င္လွၿပီ.. ကားေပၚမွာ ဘယ္သူကမွလည္းမအိပ္ဘူး.. သီခ်င္းေတြဆိုတဲ့လူကဆို.. အိပ္တဲ့လူေတြကို လိုက္ေႏွာက္ယွက္သူကလည္း အနားကိုမေပးဘူး.. ဆံပင္ဆဲြလိုက္.. ႏွာေခါင္းလိုက္ပိတ္လိုက္.. မရမက အိပ္ေပ်ာ္ေနသူေတြကလည္း ပါပါရာဇီေတြလက္ခ်က္မိၿပီး Facebook မွာေတာ့ နာမည္ႀကီးဦးေတာ့မယ္.. ဂ်ဴဝသန္ကလည္း ေပါက္ကရသမိုင္းေၾကာင္းေတြေျပာေနေလရဲ႕.. ဘာတဲ့.. “သေရေခတၱရာဆိုတာ ဗိႆႏိုးဘုရင္မႀကီးက ဒြတ္တေပါင္မင္းႀကီးကို ပါး႐ိုက္လိုက္ေတာ့ မင္းႀကီး သေရေတြထြက္က်ကုန္တာ.. အဲ့ဒါက ေခတ္တစ္ေခတ္ထဲလည္းမဟုတ္ဘဲ ေခတ္တစ္ရာတိတိက်ေနလု႔ိ သေရေခတၱရာလို႔ ေခၚတာ” ဆိုပဲ.. မွတ္သားေလာက္ပါေပရဲ႕ ကိုဂ်ဴဝသန္..
Aug 30, 2:00 am
“ခဏေလး ေပးအိပ္ပါ အစ္ကိုတို႔ရာ.. ခဏေလးပဲ ခဏေလး”ရယ္လို႔ မနည္းႀကီးေတာင္းပန္ တိုးလွ်ိဳးၿပီးမွ အတင္းကိုေခြေခါက္အိပ္ရတယ္.. ဒါေတာင္မွ ပုက်ိပုက်ိနဲ႔ စကားသံေတြၾကားေနရေသးတယ္.. မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ.. ေပ်ာ္ေအာင္အိပ္မွ မနက္ျဖန္တစ္ေန႔လံုး သြားလာလို႔အဆင္ေျပမယ္..
Aug 30, 3:48 am
လက္ပံတန္းက ဆိုင္တစ္ခုမွာ ရပ္ျပန္ၿပီ.. အိပ္ေကာင္းေနတုန္းမို႔ မဆင္းခ်င္ဘူး.. ဒါေပမယ့္လည္း ကားေပၚကေန လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ေအာက္မွာ အားလံုးက ေအးေအးလူလူ နားနားေနေနမို႔ မေနလည္း မေနႏိုင္တာနဲ႔ ဆင္းသြားလိုက္တယ္.. “ဆုေဝ ဘာေတြေျပာေနၾကတာလဲ” ေမးေတာ့.. ကိုေအာင္မ်ိဳးဟန္က “ဇြန္းေတြယူသြားၾကဖို႔ တိုင္ပင္ေနတာ”တဲ့.. ေၾသာ္ ငါ့ႏွယ္.. နာမည္ေတာ့ တြင္ေတာ့မွာပဲ.. သယ္လာတဲ့ ႀကိမ္ကုလားထိုင္ေသးေသးေလးကို ေရာက္ရာေနရာခင္းၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ဇီမ္က်ေနတာကေတာ့ ကိုဖိုးသူေတာ္ပဲ.. လုထိုင္ဖို႔ စဥ္းစားေသးေပမယ့္ အရမ္းအိပ္ခ်င္ေနတာနဲ႔ပဲ ထိုင္ေနတဲ့ခံုကေန မထျဖစ္ေတာ့ဘူး..လက္ပံတန္းမွာ ေအးေအးေဆးေဆး ေနၿပီးမွ ဆက္ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္..
Aug 30, 6:00 am
“ညီညီ ထေတာ့ ေရာက္ၿပီ”ဆိုတဲ့ အသံနဲ႔အတူ မ်က္လံုးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း စျမင္လိုက္တာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ႀကီး.. မနက္ခင္းရဲ႕ေနေရာင္ေအာက္မွာ တလက္လက္နဲ႔.. ခန္႔ညားလိုက္တာ ထည္ဝါလိုက္တာ.. ၾကည့္လုိ႔အဆင္ေျပလိုက္တာ.. “ဟား….”ဆိုတဲ့အသံ ထိုင္ခံုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေန ထြက္လာခဲ့တယ္..
ကားရပ္ၿပီးေတာ့ အားလံုးဆင္းၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားေျခေတာ္ရင္းနားမွာပဲ ရုန္းစုရုန္းစုနဲ႔ေပါ့.. ေနာက္ေတာ့ အားလံုးတူတူ ဘုရားေပၚကို ေျခလ်င္တက္ခဲ့ၾကတယ္.. ေစာင္းတန္းေလွခါးထစ္ေတြက မညီမညာျဖစ္ေနတာလားေတာ့မသိဘူး လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခလုပ္တိုက္ၾကတယ္.. ဘုရားေပၚမွာ ဟိုနားဒီနားသြား ဘုရားရွိခိုးၾက ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ၾကနဲ႔.. ေရႊဆံေတာ္ဘုရားဟာ မြန္ဘုရင္ေတြတည္ထားခဲ့တဲ့ ထီးေတာ္ေပၚကေနမွ အေလာင္းမင္းတရားက ထပ္ၿပီးပူေစာ္ထားလုိ႔ ထီးေတာ္ ၂ ထပ္နဲ႔..
Aug 30, 7:00 am
ႀကိဳစီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း ဘုရားေဂါပကလူႀကီးက မနက္စာဧည့္ခံၿပီး ဘုရားသမိုင္းေတြဘာေတြလည္း ရွင္းျပေသးတယ္.. အားလံုးစုၿပီးအလွဴေငြ ၃ ေသာင္း ၇ ေထာင္ ၁ ရာ တိတိလွဴျဖစ္ခဲ့တယ္.. ေကၽြးတာက စမူဆာနဲ႔ လက္ဘက္ရည္မို႔ ဗိုက္မဝခဲ့ၾကေပမယ့္ အနည္းဆံုးေတာ့ “ငါတုိ႔သြားေတာ့ ဘုရားက တာဝန္ရွိသူေတြ ဧည့္ခံတယ္”ဆိုတာမ်ိဳးေလးျဖစ္ရင္ပဲ ေတာ္ေသးတာေပါ့ေလ..
ေရႊဆံေတာ္ဘုရားေပၚက ျပန္ဆင္းလာခဲ့ၾကၿပီးေတာ့ နဝေဒးတံတားႀကီးကိုျဖတ္လုိ႔ တဖက္ကမ္းကူးၿပီး ေရႊဘံုသာမုနိဘုရားဆီ ဆက္ၿပီးခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္.. ဘုရားဖူး ပန္းေတြ ပ်ားေတြ ဓာတ္ပံုရိုက္.. ဘုရားေပၚကဆင္းၿပီး ဘုရားေအာက္ေျခနားက ဧရာဝတီကမ္းပါးေဘးနား သြားၾကည့္ခဲ့ၾက.. ဓာတ္ပံုေတြလည္း ရိုက္လို႔.. မနက္ခပ္ေစာေစာပဲ ရွိေသးေပမယ့္ လူက ေတာ္ေတာ္ေလး အိပ္ခ်င္ေနၿပီး ပင္ပန္းေနသလိုပဲ.. နဂိုကတည္းက ေျပာင္းဖူးသိပ္ႀကိဳက္ေပမယ့္ သိပ္ေကာင္းပါတယ္လုိ႔ နာမည္ႀကီးတဲ့ ေရႊဘံုသာမုနိ ေျပာင္းဖူးမီးဖုတ္ကိုလည္း လွည့္ေတာင္မၾကည့္ႏိုင္ဘူး..
Aug 30, 10:00 am
သေရေခတၱရာျပတိုက္ကိုေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြေလ့လာၾကတယ္.. သီရိဝစၥတံဆိပ္ေတြ အရိုးအုိးေတြ ေျမအိုးေတြ ဘုရားဆင္းတုေတြ.. ပ်ဴေတြဟာ သံကို မေကာင္းဆိုးဝါးကာကြယ္ႏိုင္တယ္ဆုိတဲ့ အယူအစဲြနဲ႔ အိမ္ေဆာက္တဲ့အခါ သံတိုင္ေတြသံေခ်ာင္းေတြကို ျမွဳပ္ၿပီးေဆာက္ေလ့ရွိသတဲ့.. သံေခ်ာင္းေတြ သံယက္မအႀကီးႀကီးေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ.. ပ်ဴေခတ္က ေျမအိုး ေျမပန္းကန္ ေျမခြက္ အသံုးအေဆာင္တိုင္းမွာ တန္ဆာဆင္ထားေလ့ရွိတာက အဲ့ဒိေခတ္ကလူေတြဟာ အႏုပညာဆိုတာကို တသီးတသန္႔မဟုတ္ဘဲ ေန႔စဥ္ျပဳမူေနထိုင္တဲ့ ဓေလ့မွာကတည္းက ခံစားတတ္ၾကပံုရတယ္လုိ႔ ေျပာရမလား.. လက္ဝတ္ရတနာေတြ ေက်ာက္ေရာင္စံု ပုတီးလက္ေကာက္ေတြလည္း ျပထားတယ္.. ေရွးအခါက စည္စည္ကားကား ၾကြားၾကြားထယ္ထယ္ရွိခဲ့မယ့္ ပ်ဴႏိုင္ငံ ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈႀကီးဟာ အခုက်ေတာ့လည္း တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ စဲြေဆာင္မႈမရွိတဲ့ ျပတိုက္တစ္ခုထဲမွာပဲ အဆံုးသတ္သြားရတာပါပဲ.. civilization ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္လို႔ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္စဥ္းစားရင္းပဲ အိပ္ငိုက္လာခဲ့ေတာ့တယ္..
သီရိဝစၥ
ျပတိုက္ေရွ႕မွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကၿပီးေတာ့ ခရီးရဲ႕ေခါင္းစဥ္ျဖစ္တ့ဲ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းဆီ ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္.. “ေဘာေဘာႀကီး”ဘုရား ကိုေရာက္ေတာ့ ကားကိုရပ္ၿပီး အားလုံး လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ၾကရတယ္.. ေဘာေဘာႀကီးဘုရားကေန ၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ေတာ္ေတာ္ေဝးေသးတယ္.. ၿပီးေတာ့ ဟိုးအရင္ ပန္းခ်ီေလ့လာေရးသြားတုန္းက ေရာက္ဖူးခဲ့တာေတာ့ လယ္ကန္သင္းေတြနဲ႔အတူ ျမဳတ္ေနတဲ့အုတ္ရိုးေတြကလဲြလို႔ ဘာမွလည္း မရွိတာနဲ႔ လိုက္မသြားေတာ့ဘဲ ကားေပၚမွာပဲ အိပ္က်န္ေနခဲ့ေတာ့တယ္.. အဲကြန္းကေအးလုိ႔ ဘယ္သူမွမရွိတဲ့ ခံုေတြေပၚမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္.. အား.. အရသာ ရွိလိုက္တာ.. ေနပူပူထဲမွာ သဲလမ္းပူပူကို ေလွ်ာက္ေနမယ့္လူေတြကို ခဏေတာ့ ေမ့သြားမိတယ္..
Aug 30, 11:10 am
မ်က္စိကိုေနတအားထိုးေနလို႔ ဖ်တ္ကနဲႏိုးလာေတာ့ ေနေတာင္အေတာ္ျမင့္ေနၿပီ.. ခုထိ က်န္တဲ့လူေတြရဲ႕ အရိပ္အေယာင္မျမင္ရေသးဘူး.. လိုက္သြားလိုက္ပါဦးမယ္ေလလို႔ ေတြးၿပီး ကားေပၚကဆင္း.. ဘုရားကို ေကြ႔ပတ္ၿပီး သဲလမ္းေလးအတိုင္း ကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔ ဟိုဒီေဆာ့ရင္း ေလွ်ာက္သြားလိုက္တယ္.. သဲလမ္းေပၚမွာ ဖိနပ္ရာေတြ အမ်ားႀကီးပြထလို႔.. ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာလို႔ ေတြးမိသြားတယ္.. ပင္ပန္းၿပီး ေဝးလံတဲ့ အနည္းငယ္လည္း ၾကမ္းတမ္းေနတဲ့ ခရီးကို အတူတူတက္ၾကြစြာနဲ႔ သြားၾကတဲ့ ခ်စ္ေသာေမာင္ႏွမမ်ား.. ေလတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္အသင့္မွာ အသံေတြကို ၾကားၾကားေနရတယ္.. လမ္းေကြ႔တစ္ခ်က္ခ်က္ဆိုလည္း အက်ႌအျဖဴေတြနဲ႔လူစုစုႀကီးကို ဖ်တ္ကနဲ ဖ်တ္ကနဲျမင္လုိက္ရေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ အေတာ္ေလးေလွ်ာက္လာမိတဲ့အထိ သူတို႔န႔ဲမဆံုေသးဘူး.. ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ ၿမိဳ႕ေဟာင္းကျပန္လာေသာ ခရီးသည္မ်ားကို ဘြားကနဲဆံုလိုက္ရတယ္.. “ေရဘူးေလးဘာေလး သယ္မလာဘူး ေနာက္ကလိုက္လာၿပီးေတာ့” တဲ့.. အျပစ္တင္ၾကရဲ႕.. ဒါေပမယ့္လည္း ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာမ်ားကေတာ့ ၿပံဳးရယ္ၿမဲပဲ..
ၿမိဳ႕ေဟာင္းမွ ျပန္လာၾကသူမ်ား
ကိုလင္းဆက္ ကိုႀကီးေက်ာ္ ကိုအရုပ္ကေလးတို႔နဲ႔ အသာကပ္လိုက္ၿပီးျပန္ခဲ့တယ္.. ကိုလင္းဆက္လက္ထဲမွာ ဝါးလံုးခၽြန္တစ္ခုနဲ႔.. ဘာလုပ္ဖုိ႔လဲေမးေတာ့ “တူးမယ္ေလ”ဆုိပဲ.. ေလွ်ာက္လာၾကရင္း လမ္းတစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ အင္ၾကင္းေက်ာက္တစ္ခု ျမဳပ္ေနတာကို စၿပီး ထိုးဆြပါေတာ့တယ္.. အင္ၾကင္းပင္ကေန ေက်ာက္ျဖစ္သြားတာမို႔ အင္မတန္အဖိုးတန္တယ္တဲ့.. ေနာက္က ေလွ်ာက္လာေနတဲ့ လူတစ္စုနဲ႔ပါ ေပါင္းမိသြားေတာ့ လူအင္အားက ပိုမ်ားသြားေပမယ့္ ဒါေတာင္ အေတာ္ၾကာၾကာ တူးရထုိးရတယ္.. ေန႔လည္ေနက က်စ္က်စ္ေတာက္ပူလို႔.. ရရာဝါးခၽြန္ေလးေတြ ေက်ာက္တံုးေတြ တုတ္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ထုိးဆြေနလိုက္ၾကတာ လူတိုင္းေခၽြးတဒီးဒီးက်.. ဒါေပမယ့္လည္း “ေက်ာက္ေခတ္ကမွ ေက်ာက္လက္နက္ရွိေသးတယ္.. ခု ငါတို႔က ဘာတုန္း ဝါးေခတ္” ဆုိတဲ့စကားကိုေတာ့ ရယ္ႏိုင္ၾကပါေသးတယ္..
တူးဟယ္ဆြဟယ္
Aug 30, 12:00 pm
ကားနားကိုေရာက္ေတာ့ အားလံုးက ၾကာေနလုိ႔ ဘာျဖစ္သလဲေမးေနၿပီ.. ေက်ာက္တံုးႀကီးကိုင္ၿပီး ကိုလင္းဆက္တစ္ေယာက္ဘာေတြ ရွင္းျပသလဲေတာ့ မသိ.. ကိုယ့္ခံုေနရာကိုယ္သြား ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ခ်ၿပီး ေရကို တက်ိဳက္က်ိဳက္ေမာ့ေသာက္လုိက္ရတာေတာ့ အင္မတန္အရသာရွိတာပဲ.. အဲ့ဒိကထြက္ေတာ့ ျပည္ၿမိဳ႕ထဲျပန္ဝင္ၿပီး ထမင္းသြားစားၾကတယ္.. အဆင္မေျပလိုက္ပံုမ်ား ဆုိင္က လူဒီေလာက္မ်ားမ်ား တစ္ခါမွမေရာင္းဖူးဘူးထင္တယ္.. ပန္းကန္ေတြ ဇြန္းေတြက မေလာက္မင.. ဝိုင္းေတြကို ေထာင့္ေစ့ေအာင္ မလုပ္ေပးႏိုင္.. ဒါေပမယ့္လည္း ဝရုန္းသုန္းကား ကမူးရွဴးထိုးနဲ႔ပဲ ဗိုက္ျပည့္သြားၾကတာပါပဲ..
ေန႔လည္ ၁ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ေရႊေတာင္က “ေရႊနတ္ေတာင္”ဘုရားကိုေရာက္တယ္.. ဘုရားေပၚမွာ လုပ္အားေပးမ်ားကို သာကူႀကိဳတိုက္ေနေလရဲ႕.. “ရန္ကုန္ကလာတဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ား ကုသိုလ္ျဖစ္ သာကူဝင္ေသာက္သြားေပးပါ”လို႔ ေအာ္လံႀကီးနဲ႔ေအာ္ေနတာနဲ႔ပဲ သာကူဝင္ေသာက္ၾကေသးတယ္.. အဲ့ဒိေနာက္ေတာ့ ဘုရားေျခရင္းကဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး အနားယူၾကတာေပါ့.. အဲဒိကထြက္လာေတာ့ ကားေပၚမွာ ဂိမ္းေဆာ့ၾကတယ္.. ကားကုိ အေရွ႕ျခမ္းနဲ႔ အေနာက္ျခမ္း ၂ ျခမ္းခဲြၿပီး သီခ်င္းဆိုတမ္းကစားၾကတာ.. တစ္ဖဲြ႔က သီခ်င္း တစ္ပိုဒ္ သို႔မဟုတ္ တစ္ေၾကာင္းဆိုတယ္.. သူတို႔ဆိုတဲ့ စာသားရဲ႕ေနာက္ဆံုး ဆံုးသြားတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ ေနာက္တစ္ဖဲြ႔က ျပန္စရတာ.. ေအာ္လိုက္ဟစ္လိုက္ ျငင္းလိုက္ခုန္လိုက္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္..
Aug 30, 4:00 pm
အင္းမ ေရျပာမွာ ကားရပ္တယ္.. အဲ့ဒိမွာပဲ အခ်င္းခ်င္းလက္ေဆာင္ေတြလဲၾက.. ေရမိုးခ်ိဳးတဲ့လူကခ်ိဳး.. ဓာတ္ပံုရိုက္ၾက.. ေဆာ့ၾက.. လက္ေဆာင္မဲေတြ ႏိႈက္ၾကေတာ့ “ကင္မရ (ဘိုဝ)” လို႔ မဲေပါက္လုိ႔ ဘုိဝ (ေခၚ) ကိုစိုးေဇယ်က ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးတယ္.. လယ္ကြင္းထဲမွာ အမ်ိဳးစံု ပို႔စ္ေတြေပးလုိ႔.. အို ေပ်ာ္စရာႀကီးဗ်.. အဲ့ဒိဆိုင္မွာပဲ ညစာေတြဘာေတြလည္းစားၿပီး.. ေရခ်ိဳးေသာ ဘေလာ့ဂါမ်ားက သူတုိ႔ကိုယ္သူတို႔ “သန္႔ရွင္းဘေလာ့ဂါ”တဲ့.. ကိုလင္းဆက္နဲ႔ ကိုေဂါက္က ဦးေဆာင္တယ္.. ေရမခ်ိဳးေသာ ကိုဖိုးသူေတာ္တုိ႔ နန္းညီတို႔က “တည္ၿမဲဘေလာ့ဂါ”ေပါ့ေလ.. ျငင္းၾကခုန္ၾက.. “ေရသြားခ်ိဳး”.. “ေရမခ်ိဳးနဲ႔” အသံေတြလည္း ဆူညံလို႔ေနတာပဲ..
လယ္ကြင္းထဲက ဓာတ္ပံုဆရာမ်ား
Aug 30, 7:30 pm
ေရျပာကေန ကားဆက္ထြက္လာေတာ့ ကားေပၚမွာပဲ ဘေလာ့ဂါအခ်င္းခ်င္း မိတ္ဆက္တဲ့ အစီအစဥ္ကို စလိုက္တယ္.. ဘေလာ့နာမည္.. ဘေလာ့လိပ္စာ.. စသည္ျဖင့္ မိတ္ဆက္.. က်န္တဲ့လူေတြကလည္း တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေတြေမးလုိ႔.. တဝါးဝါးတဟားဟားနဲ႔ ဆူညံေနတဲ့ကားႀကီးက ေပါင္းတည္ဘုရားပဲြဆီကို ည ၈ နာရီမွာ ဝင္ခဲ့တယ္.. ကားေပၚကဆင္း ဘုရားပဲြေလွ်ာက္.. ဘုရားလည္းဝင္ကန္ေတာ့ၾကရင္း ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္ကိုသြားၾကမယ္.. ဘာေတြလုပ္မယ္.. ဘယ္လုိႀကိဳစီစဥ္ၾကမယ္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကတယ္.. ၿပီးေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳးပဲြေတြကို အရင္ကဆို တာဝန္ယူၿပီးတက္ၾကြခဲ့တဲ့ ကိုေနဘုန္းလတ္အတြက္ ေပါင္းတည္ဘုရားေပၚမွာ အားလံုးက ဘုရားရွိခိုးဆုေတာင္းလို႔ ခဏတာေတာ့ ၿငိမ္သက္ခဲ့ၾကတာပဲ..
Aug 30, 8:30 pm
ရန္ကုန္အျပန္ခရီးစၿပီေပါ့.. ေနရစ္ေတာ့ ေပါင္းတည္.. ေနခဲ့ေတာ့ သေရေခတၱရာေရ.. ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့မယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာခရီးတစ္ခုအျဖစ္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္.. ပ်ဴႏိုင္ငံေဟာင္းကလည္း လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေမ့ေပ်ာက္ေနတဲ့ ပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္း ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို လာၿပီးၾကည့္ျဖစ္တဲ့ ေခတ္ေပၚ ဘေလာ့ဂါလူငယ္ေလးေတြကို အမွတ္ရေနမွာလား..
မနက္ ၄ နာရီ ရန္ကုန္ေျမနီကုန္းကို ကားဆိုက္ေတာ့.. We Blog We Unit ဆိုတဲ့ အျဖဴေရာင္လူငယ္ေလးေတြလည္း ကား တစ္စီးစီေပၚတက္ လက္ျပၿပီး ႏႈတ္ဆက္ၾက.. သိပ္မၾကာခင္မွာ လုုပ္ငန္းခြင္အသီးသီးဝင္တဲ့အခါ စကားလံုးမ်ားနဲ႔ တဖန္ျပန္ရင္းႏွီးၾကဦးမယ္..
Recent Comments