ခုန္ေပါက္ေျပးလႊား မနားမေန။ အေရေရာ အဖတ္ပါရတယ္ဆိုၿပီး
ဆဲြဆုတ္လိုက္ေတာ့လည္း တြန္႔ေက်သြားတာပဲ
ျဖတ္ခ်လိုက္ေတာ့လည္း မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္
ဟိုမွာ သူအကြက္ေရႊ႕လိုက္ပံုက
သူ ဇယားခင္းလိုက္ပံုက
တစ္ေကာင္ထုိးေကၽြးၿပီး တစ္ဝိုင္းလံုးလို ႀကိတ္ဝါးေနတာ
အထစ္၊ ထစ္အ၊ ရွင္းျပမေနနဲ႔။ လက္ညွိဳးေတြ ဟိုထိုးဒီထိုး။
ေသြးရိုးလား၊ သားရိုးလား၊ ရိုးသားႀကိဳးစားလား။
အၾကြင္းအက်န္ေတြ ဟိုပစ္ ဒီပစ္။
စာရိတၱေမာင္ဆိုၿပီး ဝယ္ဝယ္စားေနတာ
အကာအကြယ္နဲ႔လား။ အသားခ်င္းထိမွ မီးပြင့္တာလား
ဘယ္ရနံ႔ကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါသလဲ
ေမးခြန္းကို ေျမြတစ္ေကာင္လို ေလွ်ာထြက္သြားပံုက
ဒီညလည္း အေၾကာေပါင္းတစ္ေထာင္မသိေအာင ္ဖြင့္ျပမယ္ဆိုတဲ့အထာနဲ႔။
ကိုယ့္လူေတာ့ ခက္ၿပီ။ အလကားေန အလကား
အခ်င္းခ်င္းလည္းအထာမထား။
ကိုယ့္လူေတာ့ ခက္ၿပီ။ အလကားေန အလကား
ေသာ့တဲြႀကီး တကားကား။
ကိုယ့္လူေတာ့ ခက္ၿပီ။ အလကားေန အလကား
ရင္တုန္ပန္းတုန္ တစ္ကုိယ္လံုးတုန္ရီျပေနေတာ့
ျဖည္ခ်လိုက္ရေတာ့မွာလား။
ကိုယ့္အေနအထားအရ ေျပာၾကည့္တာပါ။
သက္ၿငိမ္သစ္
(သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလး အသစ္စက္စက္ကို အတင္းလုလာတာပါ)
အလကားေနအလကား တစ္ခုခုကို ေတြ႕လုိက္သလိုပဲ။ အေတာ္လန္းတယ္။
လုထားတာဆိုေတာ့ “ကဗ်ာသူလု” ေျပာရမလားမသိ..
ဒီကဗ်ာနဲ႔ငါနဲ႔ေတာ့အခက္..
တကယ္မိုက္တယ္ဟ.. ကဗ်ာလုသူ အေခၚခံရက်ိဳးနပ္ပါတယ္။
ကဗ်ာေလးက အေတာ္ေကာင္းပါတယ္
နန္းညီနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ေတာ႔ အခက္..အထာလည္းမ႐ွိဘူး..သူမ်ားကဗ်ာ သြားလု ရတယ္လုိ႔..:D
ဗဲရီးဂြတ္…ဗ်..
ေကာင္းတယ္
အရင္က ေတြ့ဘူးသလိုပဲ
ဒီကဗ်ာပဲလားမသိေတာ့ဘူး
အကုန္တူမတူေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး
“တစ္ေကာင္ထုိးေကၽြးၿပီး တစ္ဝိုင္းလံုးလို ႀကိတ္ဝါးေနတာ”
“ေသြးရိုးလား၊ သားရိုးလား၊ ရိုးသားႀကိဳးစားလား။
အၾကြင္းအက်န္ေတြ ဟိုပစ္ ဒီပစ္။
စာရိတၱေမာင္ဆိုၿပီး ဝယ္ဝယ္စားေနတာ”
အဟိုး.. အခ်ိဳးဖ်က္ထားေပမယ့္ အတိုင္းသား ျမင္ေနရတာပဲ .. လန္းတယ္၊ ေရးရဲတယ္