Random of Nang Nyi

ရင္ဘတ္ကို မနည္းပင္ ဖိထားရသည္.. ရင္တဒိန္းဒိန္းခုန္ေန၏.. အသက္ကိုပင္ မွန္ကန္ေအာင္ စည္းခ်က္က်စြာ မရွဴႏိုင္.. ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ စိတ္လႈပ္ရွားရသည္မို႔ေတာ့ ခံသာေနပါေသးသည္.. ရင္တဒိတ္ဒိတ္ခုန္သံႏွင့္အတူ “မေရာက္ေသးဘူးလား မေရာက္ေသးဘူးလား” ဟူေသာစကားကိုပင္ စိတ္က ထပ္တလဲလဲေရရြတ္ေနမိသည္.. တကယ္ေတာ့ ေလယာဥ္က တက္ေတာင္မတက္ေသး.. က်မ သိပ္ၿပီးေတာ့မ်ား စိတ္ေလာႀကီးေနၿပီလားမသိပါ..

ခုံခါးပါတ္ေတြ ပတ္ထားေပးဖုိ႔ အခ်က္ျပစာတန္းေတြ ေပၚလာၿပီ.. အို.. ေစာေစာကတည္းက က်မပတ္ေတာင္ၿပီးေနၿပီ.. အျမန္သာထြက္ပါေတာ့.. ဟုတ္ပါၿပီ.. သိပါတယ္.. ေလယာဥ္ေပၚမွာ ေဆးလိပ္မေသာက္ရဘူးေတြ.. လက္ကိုင္ဖုန္း မသံုးဖို႔ေတြ.. သိပါၿပီ ေတာ္ပါေတာ့.. ေဟာ – ဘီးေတြစလွိမ့္ၿပီ.. မၾကာခင္ေျပးလမ္းေပၚမွာ ေျပးလႊားၿပီး ေနာက္ ေလထုထဲကို ထိုးတက္သြားေတာ့မည္.. ထို႔ေနာက္ ေလဆိပ္ခန္းမႀကီးႏွင့္ ျဖတ္သန္းစရာ ေကာင္တာစားပဲြတစ္ခ်ိဳ႕.. အခ်ိန္သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေမာင္နဲ႔ ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့မည္..

ေမာင္ လို႔ ေတြးလိုက္မိတာနဲ႔ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားမ်ား ေအးစက္လာျပန္သည္.. ဒုကၡပါလား.. က်မဘယ္ေတာ့မ်ားမွ က်င့္သားရမည္လဲမသိပါ.. ေမာင့္အေၾကာင္းေတြးမိတိုင္း စိတ္လႈပ္ရွားလာတတ္တာ.. ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လာတတ္တာ.. ေမာင့္ အၿပံဳးကိုျမင္ရတိုင္း အသက္ေအာင့္ထားမိတာ.. ေမာင့္ရယ္သံကိုၾကားတိုင္း က်မ ပင့္သက္ရိႈက္ဖို႔ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္တာ.. ေမာင့္ကိုယ္နံ႔ကိုရတိုင္း က်မ ဒူးေတြညြတ္ေခြလာတတ္တာ.. ေမာင္နဲ႔ မၾကာခဏ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေဝးကြာေနရလို႔မ်ား အဲသည္လုိေတြျဖစ္ရတာလား.. ဒါမွမဟုတ္ ေမာင္နဲ႔ အၿမဲနီးကပ္ေနရင္လည္း အဲသည္လုိေတြျဖစ္ေနဦးမွာပဲလား.. ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ က်မ ကဲြကဲြျပားျပားသိရေတာ့မည္.. ဒီတစ္ခါ အရင္အေခါက္ေတြလို ခဏေလးေနဖို႔ မဟုတ္ဘူးေမာင္.. ေမာင့္အနားမွာ မခဲြမခြာတမ္း တသက္လံုးေနဖို႔.. က်မလာၿပီ..

“ေမာင္လာႀကိဳမယ္” ဆိုတဲ့ စာေလးကို က်မရတဲ့အခ်ိန္က ေလယာဥ္လက္မွတ္ကိစၥေတြေၾကာင့္ စိတ္ေတြရႈပ္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့.. ဒါေပမယ့္ ေမာင့္စာတိုေလးကို ဖတ္လိုက္ရတဲ့ ခဏေလးမွာပဲ က်မစိတ္ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားၾကၿပီ.. “ေမာင္”တဲ့လား.. ေမာင္က ေမာင့္ကိုယ္ေမာင္ အဲသည္လိုသံုးႏႈန္းလိုက္သလား.. က်မ စိတ္ထဲကေန အထပ္ထပ္အခါခါေခၚေနေပမယ့္ ပါးစပ္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာမထြက္ခဲ့တဲ့ စကားလံုး.. “ကၽြန္ေတာ္”ဆိုတဲ့ အသံုးႏႈန္းကို သံုးေနၾကေမာင္ကေရာ ဘာစိတ္ကူးနဲ႔ အဲသည္လိုေရးလိုက္ရတာလဲကြယ္.. က်မ မ်က္ရည္ေတြလည္လာခဲ့ရတာ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ေနမွာေပါ့ေနာ္..

“ပါးစပ္ေလးဘာေလး စိပါဦး”လို႔ ေမာင္က စေနာက္ဖူးတာကို သတိရမိျပန္သည္.. ေမာင္ႏွင့္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေတြ႔ၾကတုန္းက က်မသိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့ၿပီး ဟန္မေဆာင္တတ္သူပီပီ ေပ်ာ္တာကို ဘယ္လိုမွ ထိန္းခ်ဳပ္မထားတတ္ခဲ့.. ေမာင္က သေဘာတက်ျဖင့္ မွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဖူးသည္.. “ဒီေကာင္မေလး ကေလးသာသာပဲရွိေသးတာ သိေတာ့သိသား.. ဒါေပမယ့္ ဒါေလာက္ ဟန္မေဆာင္တတ္မွန္းမထင္ခဲ့ဘူးကြာ” တဲ့.. ေမာင္စေနာက္သည္ကို အနည္းငယ္ေတာ့ရွက္သြားခဲ့ေပမယ့္ ေသးေသးဖဲြဖဲြေလးကအစ ဘာကိုျမင္ျမင္ သေဘာတက်ၿပံဳးရႊင္ေနတတ္သည့္ မ်က္ႏွာထားကိုေတာ့ ျပင္လို႔မရခဲ့ေခ်.. “ေအးေလ.. ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႔မွာေတာ့ ဟန္ေဆာင္ေနစရာလည္းမလုိပါဘူး” လို႔ ေမာင္ကပင္ ျပန္ၿပီးႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့ေသးသည္..

ဒီတစ္ခါေတြ႔ၾကရင္ေတာ့ ေမာင္ကိုယ္တိုင္ေရာ တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ရွိေနမည္လား.. အင္းေလ.. ေမာင္ကေတာ့ အၿမဲၿပံဳးရႊင္ၾကည္သာေသာ မ်က္ႏွာနဲ႔ပါပဲ.. ႏႈတ္ခမ္းေလးတစ္ဖက္ကို တြန္႔ေကြးလ်က္ သြားတက္ကေလးမ်ားေပၚေအာင္ ေမာင္ၿပံဳးလိုက္ၿပီဆိုလွ်င္ က်မ အသက္ေအာင့္ထားမိတတ္သည္.. ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းမ်ားက သိပ္လွတာပဲ.. တြန္႔တြန္႔ေကြးေကြး နီနီေထြးေထြးေလးေတြ.. ေမာင့္အသံကလည္း သိပ္နားေထာင္ေကာင္းတာပဲ.. သို႔ေသာ္ ေမာင္သီခ်င္းမဆိုတတ္ဘူးေနာ္.. အသံလွလွေလးကို ႏွေမ်ာဖို႔ေကာင္းေလာက္ေအာင္ပင္ ေမာင္က သီခ်င္းဆိုရာမွာ ညံ့သူျဖစ္သည္.. ကီးဝင္ေအာင္ ေမာင္ဘယ္ေတာ့မွ မဆိုတတ္.. ဘယ္ေလာက္လြယ္ေသာ သီခ်င္းျဖစ္ျဖစ္ေလ.. “ကၽြန္ေတာ္က သိပ္ေၾကာင္တဲ့ အသံကီးေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့လူ”လို႔ ေျပာၿပီး ရယ္ေမာၾကဖူးသည္.. သီခ်င္းသာမဆိုတတ္ေပမယ့္ ဂီတကို နားလည္ခံစားရာမွာေတာ့ ေမာင္ကထူးခၽြန္လုိ႔ ေတာ္ပါေသးရဲ႔..

Duty Free ပစၥည္းတခ်ိဳ႕ဝယ္ယူေနၾကေသာ လူမ်ားေၾကာင့္ ေလယာဥ္မယ္ေလးမ်ား အိတ္မ်ားကိုင္လ်က္ အေရွ႕အေနာက္ေလွ်ာက္ေနၾကသည္.. ေရေမႊးတစ္ပုလင္းေလာက္ ေမာင့္အတြက္ ဝယ္သြားရင္ေကာင္းမလားမသိ.. သို႔ေသာ္ ေမာင္ ဘာေရေမႊးႀကိဳက္သလဲ သံုးသလဲ က်မ မသိပါ.. ေမာင္ႏွင့္ လူခ်င္းေတြ႔ဖူးတာကလည္း ၄ ခါသာရွိေသးသည္မို႔ ေမာင့္ဆီကရသည့္ ကိုယ္နံ႔သည္ ေရေမႊးလား ေဘာ္ဒီလိုးရွင္းလား ဆပ္ျပာနံ႔လားဆိုတာပင္ မခဲြျခားႏိုင္ေသး.. က်မ ႀကိဳက္သည့္ တစ္ခုခုကို ဝယ္သြားရင္ေရာ ေမာင္က သံုးမည္လား.. စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားရင္းႏွင့္ပင္ မဝယ္ေတာ့ပါဘူးေလဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္၏.. ေမာင့္ဆီကရသည့္ ကိုယ္နံ႔ကို က်မ ႏွစ္သက္တာပဲ ျဖစ္ရမည္.. က်မႀကိဳက္သည့္ အနံ႔ကို ေမာင္က သံုးရသည္ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္မိပါ.. ေမာင့္အေပၚထားသည့္ ခံစားခ်က္မ်ားကို ထိုအေသးအဖဲြေလးမ်ားကအစ စစ္မွန္ခ်င္ပါသည္ ေမာင္..

ေမာင္မွာသည့္ ကဗ်ာစာအုပ္မ်ားကို ဝယ္လာခဲ့သျဖင့္ က်မ hand carry က အနည္းငယ္ပိုၿပီး ေလးလံေနသည္.. ေမာင္ ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တတ္တာကို က်မဝမ္းသာမိသည္.. က်မကေတာ့ ကဗ်ာကို နားလည္ခံစားတတ္ဖို႔ မနည္းပင္ႀကိဳးစားရတတ္သူျဖစ္၏.. ေမာင္က ဘယ္သြားသြား စာအုပ္တစ္အုပ္လက္မွ ကိုင္လ်က္သြားလာတတ္သူျဖစ္ေၾကာင္း က်မ သတိထားမိပါသည္.. ပထမဆံုးအႀကိမ္ က်မေမာင့္ဆီလာေတာ့ စာအုပ္ခပ္ပါးပါးေလးကို လိပ္ကိုင္ထားလ်က္ က်မကို ေစာင့္ႀကိဳေနေသာ ေမာင့္ပံုစံကို ဘယ္ေတာ့မွေမ့ေတာ့မည္မထင္.. စာအုပ္အဖံုးအနက္ေရာင္ေလးေပၚမွာ ေမာင့္လက္ ျဖဴျဖဴသြယ္သြယ္ေလးမ်ားက ေပၚလြင္လွပေနခဲ့သည္.. “လက္သည္းကို နည္းနည္းေတာ့ ပိုရွည္ေအာင္ထားပါဦး.. ဒါေလာက္ အထဲကိုဝင္တဲ့ထိ တိုတိေနေအာင္ မညွပ္ပါနဲ႔” လုိ႔ က်မေျပာဖူးခဲ့တာကို ေမာင္မလိုက္နာပါ.. လက္အတြင္းသားထဲ ေရာက္သည္အထိ လက္သည္းကို တိုေအာင္ညွပ္ထားသျဖင့္ ေမာင့္လက္မ်ားက လွသင့္သေလာက္မလွဘဲျဖစ္ေနသည္.. သို႔ေသာ္လည္း က်မကေတာ့ ခ်စ္တာပါပဲ.. ေမာင့္လက္ေခ်ာင္းမ်ား ေျခေခ်ာင္းေလးမ်ားကအစ က်မခ်စ္သည္..

ေလယာဥ္ဆင္းေတာ့မည္.. ခါးပတ္ပတ္ရန္ အခ်က္ေပးမ်ားေပၚလာျပန္ၿပီ.. အို က်မျဖင့္ ခါးပတ္ေတာင္ျပန္မခၽြတ္မိ.. ေလယာဥ္မယ္ေလးက ေျပာေပးသည့္ အေရးေပၚလုပ္ေဆာင္ရန္မ်ားကိုလည္း နားမေထာင္ခဲ့မိ.. အၿမဲစပ္စုေနၾက ေလယာဥ္မဂၢဇင္းမ်ားကိုလည္း ေကာက္ေတာင္မကိုင္မိ.. ေမာင္ကလဲြလို႔ တျခားဘာကိုမွ မစဥ္းစားမေတြးမိ.. ေမာင္ရွိသည့္ေျမသို႔ ေလယာဥ္ႀကီးဆင္းၿပီ.. ေမာင္ႏွင့္က်မ နီးၾကရၿပီ.. “ေမာင္လာႀကိဳမယ္” တဲ့.. ခုခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ခံုတန္းမ်ားေပၚမွာ စာအုပ္ထိုင္ဖတ္ေနရာမွ ေမာင္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား မတ္တပ္ထရပ္ေနေလာက္ၿပီထင္သည္.. ေမာင္ႏွင့္ေတြ႔ဖို႔ က်မက စိတ္လႈပ္ရွားရင္ခုန္စြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနသလုိ ေမာင္ကလည္း က်မကို ေမွ်ာ္ေနမွာပဲေနာ္.. ေမာင္ၿပံဳးေနမည္လားမသိ.. က်မကိုေတြ႔လွ်င္ အားရပါးရ ၿပံဳးရယ္ျပမည္လား.. ေမာင္ေရာ စိတ္လႈပ္ရွားေနမည္လား.. က်မကေတာ့ ရင္ဘတ္ကို မနည္းပင္ ဖိထားရသည္.. ရင္တဒိန္းဒိန္းခုန္ေန၏.. အသက္ကိုပင္ မွန္ကန္ေအာင္ စည္းခ်က္က်စြာ မရွဴႏိုင္..

ေမာင္ေရ .. က်မ လာၿပီ..

Category: ၀တၱဳ by nangnyi